O blog de Xosi

Hai uns días, Jairo Dorado, ínclito tradutor de A ponte sobre o Drina (Ivo Andrić, 1945) ao galego, envioume unha mensaxe para anunciarme a inminente tradución de Danilo Kiš á nosa lingua, feito que, ao mesmo tempo, deixou en min unhas poucas migallas de esperanza e outras tantas de arela. Esperanza porque aínda hai xente que, no seu quefacer diario, mesmo dende terras tan afastadas coma Belgrado, segue en pé na crúa vangarda de manter o noso idioma non só con vida, senón coa mirada alta que dá o orgullo de non ser menos ca ninguén, nin sequera nestes tempos aciagos nos que un fato de políticos empoleirados coma voraces sambesugas ao poder travisten o seu máis abxecto fascismo lingüístico con felos de liberdade. Arela de poder ter nas mans -senón xa, si canto antes- ao Danilo Kiš vertido ao galego –grazas ao labor tamén de Rinoceronte como editorial- autor do que, confeso, nunca lin nada e que, cando así sexa, serao no mesmo idioma que falaron meus pais, meus avós e demais devanceiros que inocularon nas miñas veas o seu sangue de inmemoriais raíces. Grazas, xa que logo, Jairo, por ese sopro de vento fresco neste verán de tanto incendio verbal e lexislativo perpetrado polos pirómanos do bilingüísmo harmónico.

Chúzao | del.icio.us