O blog de Xosi

Aí vai o verán. Pasou. Eu son dos que sinto o paso das estacións, é dicir, que máis ca por unha data, percibo esa transición por un sentimento. Para min, o verán remata cando finou ese tempo de esmorga, de horarios descontrolados, de viños diarios, de calendarios cribados de festas, de calor abafante, de conversa delongada na terraza dos bares. A primeiros de setembro, volvín someterme á disciplina de madrugar para escribir, volvín ter un horario regular nos meus quefaceres domésticos. Ademais, acompañou unha máis que apreciable baixada da temperatura. É dicir, chegou o outono. Desta vez, adiantado.

Normalmente, a min ese outono sentimental chegábame ao pasaren as festas de Palas (14 de setembro) e o San Caralampio (segundo domingo do mesmo mes), últimas escusas para botarse ao monte da troula antes da costa abaixo cara á invernía. Por azares do calendario gregoriano, neste 2008 cadraron ambas festas na mesma data, polo que as saquei de enriba dunha tacada. Ademais, substituír o Caralampio polo xantar familiar na casa paterna fixo que non se rompese ese outono sentimental iniciado a comezos de mes.

Confeso que o outono é a miña estación preferida. Se cadra, por esa volta á orde, por esa vida monástica nas formas, por ese clima de entretempo tan levadío e agradable, por eses ceos que tenden a inflamarse de espectaculares dourados e contraluces fascinantes, tamén polos cogomelos, polas castañas e as brasas nocturnas nas que se asan, por esas potaxes quentiñas que tan ben sentan cando un comeza a ter un pouco frío, polas primeiras bafaradas de lume no tiro da cociña económica, por esa madureza cósmica que todo o contaxia e que te enche de plenitude antes da retirada cara aos cuarteis de inverno.

Benvido, xa que logo, meu outono. Douche a benvida cun par de imaxes tomadas en pleno verán –uns couselos e unha abella nun macizo de lavanda-, nesa orxiástica eclosión de vida que supón o estío e que deixa as bases sentadas para facer de ti unha mazá madurísima quen de encher a alma dunha soa mordedela.

Chúzao | del.icio.us