20th Century Boys
xosi @ 08:22
Por fin, veño de rematar 20th Century Boys (Planeta de Agostini), unha monumental banda deseñada do xaponés Naoki Urasawa que se delongou en 22 tomos. Citando a Jesulín de Ubrique, véxome na obriga de cualificar esta obra en dúas palabras: im-presionante. Pero tamén monumental, extraordinaria, auténtico tour de force no que un dos mellores debuxantes de manga de todos os tempos é quen de manter unha tensión argumental ao longo de máis de 4.000 páxinas sen perder folgos. Porque se o debuxo é impecábel, o guión paréceme digno dun xenio. Urasawa foi quen de mesturar ingredientes tan dispares como a nostalxia polo paraíso perdido da infancia coa ciencia ficción, o thriller coa antiutopía, a relixión e o mesianismo coa música rock dos sesenta (o propio título da obra fai referencia ao celebérrimo tema de T-Rex, un dos máis potentes da mítica banda de Marc Bolan cun riff que rozaba un heavy metal daquela aínda por crear). 20th Century Boys conta a historia duns rapaces, liderados por Kenji, que pasaban o tempo nunha cabana a argallar unha guerra na que as forzas do mal pretendían destruír o mundo mentres que as do ben –nas que militaba a banda- se esforzaba en salvalo. Anos despois, cando cadaquén chegou á idade adulta bourado de mil maneiras pola vida, comproban que todas aquelas fantasías da nenez, rexistradas no Libro das Profecías, comezan a facerse realidade...
Persoalmente, e por poñerlle algunha chata, creo que 20th Century Boys pincha un pouco co final. Se cadra agardaba un clímax máis espectacular, non sei. O caso é que non son o único que ficou con esa sensación, e o debuxante e guionista nipón –segundo os fiadeiros da banda deseñada- anda a traballar en dous tomos adicionais que sirvan de addenda a esta historia que, para min, supera con moito a Monster, a serie que fixo a Naoki Urasawa famoso en todo o mundo. Alguén afirmou na rede que “se Monster é a Biblia, 20th Century Boys é o papel co que Deus limpa o cu”, é dicir, o non vai máis. Difícil de superar e a todas luces recomendábel.

Chúzao
del.icio.us







Non hai Comentarios »
Deixar un Comentario